কাহিনী

 ৰঞ্জুমণি মহন্ত

সকলোৰে একোটা কাহিনী থাকে

যেনেকৈ নদীৰো থাকে একোটা নিজা কাহিনী

 

কাহিনী নাথাকে ক’ত

কাহিনী থাকে আকাশত, বতাহত,

মাটিত, পানীত, গ্ৰহ-নক্ষত্ৰত

বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো ঘটন আৰু পৰিঘটনত

 

অৰণ্যৰো কাহিনী থাকে

ছাঁ-পোহৰৰ

যেনেকৈ কাহিনী থাকে

খাজে-খাজে

পাহাৰৰ

 

বিজ্ঞানতো কাহিনী থাকে,

থাকে ভূগোলত, বুৰঞ্জীত, সাহিত্যত

 

মানুহৰো থাকে অলেখ কাহিনী

জনা-অজানা

দেখা-অদেখা

কোৱা অথবা নোকোৱা

 

কোৱা কাহিনীবোৰ ৰৈ বৈ যায়

পোখা মেলে

মোট সলায়

খেনোটো হয় মুখৰোচক

খেনোটো নিৰস

 

আৰু নোকোৱা কাহিনীবোৰ …

 

নোকোৱা কাহিনীবোৰ

কাহানিও নোপজা সন্তানৰ দৰে

সিহঁতে পোহৰ নেদেখে

ৰৈ যায় আন্ধাৰত

আৰু এদিন গৰাকীৰ স’তে

সিহঁতৰো সমাধি হয়

কালৰ অতল বুকুত৷

****  

 

  (কবিতাটি ইতিপূৰ্বে ‘প্ৰান্তিক’  -ত প্ৰকাশিত)